52η επέτειος ίδρυσης ΠΑΣΟΚ και αφετηρία πολιτικής εκτίναξης

52 χρόνια από την ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Μια μεγάλη διαδρομή που σημάδεψε την Μεταπολιτευτική περίοδο για τη χώρα μας.

Η κυριαρχία του κινήματος στηρίχθηκε κυρίως στο γεγονός ότι, ανταποκρίθηκε στις προτεραιότητες της εποχής και τις επιδιώξεις των πολιτών, με τους οποίους έγινε συνοδοιπόρος και κύριος εκφραστής.

Η χρεωκοπία της χώρας εξαιτίας της νεοκαραμανλικής διακυβέρνησης, οδήγησε το ΠΑΣΟΚ σε μεγάλες περιπέτειες. Η μη έγκαιρη αντίληψη του προβλήματος και ο άστοχος προσδιορισμός σημαντικών αποφάσεων με πλήρη ανάληψη της πολιτικής ευθύνης, έδωσε μπόλικο χώρο στους αντιπάλους να ενοχοποιήσουν πλήρως το ΠΑΣΟΚ, που προσπάθησε να αντιμετωπίσει μια πρωτόγνωρη οικονομική κατάσταση, δίχως πολιτική στήριξη και με ανελέητο πόλεμο και αντιπαράθεση.

Με πολιτικούς αντιπάλους που διατυμπάνιζαν μεγάλα λόγια και κενές περιεχομένου εξαγγελίες, έχασε την εξουσία. Όλοι υιοθέτησαν την πολιτική που ακολούθησε το ΠΑΣΟΚ, με σκληρότερα μέτρα, λόγω του χρόνου που χάθηκε άσκοπα και με αχρείαστες δεσμεύσεις εξαιτίας άστοχων και ερασιτεχνικών χειρισμών.

Παρόλη την προσπάθεια των αντιπάλων, το ΠΑΣΟΚ αντιμετώπισε τα προβλήματα του. Δεν εξαϋλώθηκε, δεν αφανίστηκε. Άντεξε, δυνάμωσε και προχώρησε.

Σήμερα το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής βρίσκεται σ’ ένα κομβικό σημείο. Έχοντας πλέον μια κρίσιμη ανοδική διαδρομή, ταλανίζεται από αριστερόστροφες και δεξιόστροφες κατευθύνσεις κι επιλογές. Παρόλο που οι κυβερνώντες βρίσκονται σε αποδρομή, οι αντιπολιτευόμενοι ταλανίζονται από εύθραυστες ισορροπίες διαχωρισμών και από αδυναμία να παρακολουθήσουν μια διαρκώς εξελισσόμενη καθημερινότητα, με προτάγματα που δεν έχουν βρει ακόμη τον τρόπο να «εκφραστούν».

Επειδή η αξία που κουβαλάει το ΠΑΣΟΚ δεν χάνεται, έχει να αντιμετωπίσει μια μεγάλη πρόκληση. Κατέχει δύο πανίσχυρα όπλα. Ένα πλήρες πολιτικό πρόγραμμα που απαντάει στις σύγχρονες προκλήσεις και ανανεωμένο πολιτικό προσωπικό με γνώση, αγωνιστικότητα και μεγάλες δυνατότητες. Η ευθύνη του προέδρου και προς αυτή την κατεύθυνση κινείται πλέον ιδιαίτερα δυναμικά, είναι να αναδειχθούν τα σημεία που υπερτερεί το κίνημα και να μετατρέψει τη δυναμική σε αποτέλεσμα που θα αποτυπωθεί και στις δημοσκοπήσεις και βέβαια στην κάλπη των εκλογών.

Η αφετηρία είναι το Ηράκλειο που θα κορυφωθούν οι εκδηλώσεις της επετείου ίδρυσης και η Θεσσαλονίκη που αποτελεί το σημείο πολιτικής «εκτίναξης».

Είναι η μεγάλη ευκαιρία για να μπορέσει το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, να πάρει την αναγκαία ώθηση ενόψει μιας απαιτητικής προεκλογικής χρονιάς και να κάνει έγκαιρα πράξη την ανάκαμψη.

«Το νερό στο απόσπασμα». Συγκεντρωτισμός και Εμπορευματοποίηση για ένα δημόσιο αγαθό

Ο πρόσφατος νόμος του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη διαχείριση των υδάτων, που παραδίδει ουσιαστικά τις ΔΕΥΑ και τους ΤΟΕΒ/ΓΟΕΒ σε κεντρικό έλεγχο, συνιστά ένα ακόμη βαρύ πλήγμα στην τοπική αυτοδιοίκηση και τον πρωτογενή τομέα. Στον Έβρο, έναν νομό με τεράστιες ανάγκες τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και αγροτικής παραγωγής, οι συνέπειες αυτού του νομοθετήματος θα είναι άμεσες και επώδυνες.

Το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής στάθηκε από την πρώτη στιγμή κατηγορηματικά αντίθετο απέναντι σ’ αυτή τη «μεταρρύθμιση» του υπερσυγκεντρωτισμού, καταγγέλλοντας μια προσχηματική διαδικασία. Όπως αναδείχθηκε έντονα κατά τη συζήτηση στη Βουλή από τα στελέχη της παράταξης, η κυβέρνηση άφησε συνειδητά τις ΔΕΥΑ να συσσωρεύσουν χρέη κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ενεργειακής κρίσης. Αρνούμενη να εφαρμόσει ένα ουσιαστικό πρόγραμμα στήριξης, σήμερα εργαλειοποιεί την οικονομική τους ασφυξία ως δήθεν απόδειξη αποτυχίας του αυτοδιοικητικού μοντέλου.

Η διαχείριση του νερού δεν μπορεί να υπάγεται στη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ), μια αρχή σχεδιασμένη για την πλήρως εμπορευματοποιημένη αγορά ενέργειας. Με αυτόν τον τρόπο αφαιρείται η άσκηση κοινωνικής πολιτικής από τους Δήμους και επιβάλλονται αυστηρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια που βλέπουν τον πολίτη αποκλειστικά ως πελάτη.

Ο πραγματικός εκσυγχρονισμός δεν επιτυγχάνεται μεταφέροντας τα κέντρα αποφάσεων χιλιόμετρα μακριά, αγνοώντας την τοπική τεχνογνωσία και απαξιώνοντας το υφιστάμενο επιστημονικό και εργατικό δυναμικό των ΔΕΥΑ.

Ειδικά για τον αγροτικό κόσμο, η απορρόφηση των ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ μέσω του νέου πλαισίου ενέχει σοβαρούς κινδύνους για ιλιγγιώδεις αυξήσεις στα τιμολόγια του αρδευτικού νερού. Οι παραγωγοί του Έβρου, που ήδη πιέζονται ασφυκτικά από το αυξημένο κόστος παραγωγής, χάνουν την επαφή με τους αυτοδιαχειριζόμενους οργανισμούς τους. Οι ΤΟΕΒ και οι ΓΟΕΒ σαφώς και χρειάζονται ριζική εξυγίανση, όμως η απάντηση βρίσκεται στον θεσμικό, λειτουργικό και ενεργειακό εκσυγχρονισμό τους, μέσω της διευκόλυνσης σε χρηματοδοτικά εργαλεία – όχι στην υφαρπαγή της διαχείρισης των υδάτων από απρόσωπους συγκεντρωτικούς μηχανισμούς.

Η χώρα χρειάζεται ισχυρούς δημόσιους θεσμούς, αποκέντρωση, διαφάνεια και πολιτικές που υπηρετούν τους πολίτες, τους αγρότες και την περιφερειακή ανάπτυξη. Είναι ξεκάθαρα αντιδημοκρατικές οι επιλογές που διευρύνουν τις ανισότητες και απομακρύνουν τη λήψη των αποφάσεων από τις τοπικές κοινωνίες.

Δέσμευση της επόμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είναι η επαναφορά του ελέγχου του νερού στην κοινωνία, στους Δήμους και στους ίδιους τους παραγωγούς. Η βιώσιμη διαχείριση των υδατικών πόρων και των λυμάτων αποτελεί αδιαπραγμάτευτο πυλώνα δημόσιας υγείας και τοπικής ανάπτυξης.

Με το νερό δεν παίζουμε. Δε μένουμε απαθείς. Νοιαζόμαστε, σεβόμαστε και σχεδιάζουμε τη διαχείρισή του. 

Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής θα είναι μια γιορτή της Δημοκρατίας με καθαρό μήνυμα πολιτικής αλλαγής

Διανύουμε μια περίοδο, όπου η ακρίβεια αφανίζει το εισόδημα, το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και των καυσίμων προκαλούν τρόμο κι οι αυξήσεις στις τιμές των ενοικίων κάνει χιλιάδες Ελληνόπουλα να δυσκολεύονται ή ακόμη και να παρατούν τα πρώτα βήματα στις σπουδές τους. Μια περίοδο όπου, δυστυχώς, τα fake news, ο έλεγχος των περισσότερων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, αποδυναμώνουν τον δημόσιο διάλογο και τον ορθό λόγο και αποπροσανατολίζουν την κοινωνία. Είναι κρίμα να περιφρονούνται και να υποτιμούνται οι κόποι του ελληνικού λαού τα δύσκολα χρόνια της λιτότητας.

Η πλειοψηφία των πολιτών νιώθει απογοήτευση και πολλοί, ιδιαίτεροι οι νέοι άνθρωποι, αρνούνται να ακούσουν ή να συμμετέχουν στις πολιτικές διαδικασίες και στο διάλογο που αναπτύσσεται.

Αυτή η στάση, έρχεται σε αντίθεση με ένα διευρυμένο κοινωνικό αίτημα για «πολιτική αλλαγή». Δε μπορεί να γίνει αλλαγή χωρίς δράση, δίχως συμμετοχή. Δεν γίνεται να επιθυμούμε να αλλάξουν τα πράγματα, χωρίς τη συμμετοχή μας παραχωρώντας την ευθύνη πάντα στους άλλους. Η δημοκρατία δε ενδυναμώνεται με αδράνεια, αλλά με έκφραση της βούλησης. Γι’ αυτό κι οι πολίτες πρέπει, αν πραγματικά είναι απογοητευμένοι ή θυμωμένοι από την παρούσα κατάσταση και επιθυμούν να υπάρξει αλλαγή, να δράσουν.

Το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής βαδίζει σε ένα Συνέδριο αμιγώς πολιτικό, αποκορύφωμα των Περιφερειακών Συνδιασκέψεων και του Προσυνεδριακού διαλόγου που αναπτύχθηκε σε όλη τη χώρα, από άκρη σε άκρη. Μπορεί ο δρόμος να έχει δυσκολίες, διαφωνίες, αλλά έχει μια κοινή συνισταμένη. Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί τη μοναδική αξιόπιστη δύναμη διακυβέρνησης γι’ αυτό τον τόπο και με αυτονομία, ενότητα και σύμπνοια θα προχωρήσει τη  μεγάλη προσπάθεια για την αλλαγή που έχει ανάγκη η χώρα κι οι πολίτες. Δίχως να επενδύει στα συνθήματα, στις κραυγές, στη διχόνοια και τη στυγνή προπαγάνδα. Αυτά τα εργαλεία ανήκουν σε άλλους.

Εμείς, βαδίζοντας στο δύσκολο δρόμο, της πολιτικής ορθότητας και της σοβαρότητας, θα παρουσιάσουμε στο συνέδριό μας ένα Εθνικό Στρατηγικό Κυβερνητικό Σχέδιο. Ένα σχέδιο που θα δώσει ξανά στην κοινωνία αισιοδοξία, ελπίδα. Ένα σχέδιο κοινωνικής δικαιοσύνης και εθνικής αξιοπρέπειας. Με κεντρικό στόχο την περιφερειακή ανάπτυξη και τη μείωση των ανισοτήτων με διαφάνεια, αξιοκρατία και λογοδοσία.

Το επικείμενο Συνέδριο θα είναι μια γιορτή Δημοκρατίας, με ένα ξεκάθαρο μήνυμα πολιτικής αλλαγής, που τόσο έχει ανάγκη η κοινωνία.

Το βολικό άλλοθι της κυβέρνησης

Κάθε φορά που ένα σκάνδαλο έρχεται στο φως, κάθε φορά που αποκαλύπτεται μια ακόμη ρωγμή στη λειτουργία του κράτους, όταν η εμπιστοσύνη στους θεσμούς καταρρέει από κάποιο γεγονός που συγκλονίζει την κοινωνία, η απάντηση της κυβέρνησης είναι σχεδόν αυτοματοποιημένη με το ίδιο κουρασμένο επιχείρημα: «έτσι γινόταν πάντα στην Ελλάδα», «είναι διαχρονική παθογένεια». Λες και η Ιστορία μάς καταδίκασε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη. Λες και η πολιτική δεν έχει επιλογές, μόνο δικαιολογίες.

Όχι. Δεν είναι έτσι. Αυτή η φράση δεν είναι αθώα. Είναι το βολικό άλλοθι για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που δεν θέλει ή δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Μετατρέπει την ευθύνη σε αόριστο παρελθόν, εξαφανίζει τους υπεύθυνους του παρόντος και αφοπλίζει την κοινωνία. Αν «έτσι γινόταν πάντα», τότε τι νόημα θα είχε να απαιτήσουμε λογοδοσία; Γιατί να επιμείνουμε σε μεταρρυθμίσεις; Γιατί να συγκρουστούμε με κατεστημένα συμφέροντα;

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν «κατέρρευσε» μόνος του. Τα Τέμπη δεν ήταν «ατύχημα». Οι υποκλοπές δεν ήταν «αστοχία». Οι απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων δεν είναι «ανάγκη». Η ακρίβεια δεν είναι «εισαγόμενη μοίρα». Τα καρτέλ δεν «προστατεύονται» από τη φύση. Όλα αυτά, είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων αποφάσεων και επιλογών της κυβέρνησης, δεδομένης της αντίληψης εξουσίας που τη διακρίνει.

Στον ΟΠΕΚΕΠΕ είδαμε ένα κράτος ανίκανο να προστατεύσει τους έντιμους αγρότες και πρόθυμο να ανεχθεί στρεβλώσεις και πελατειακές πρακτικές. Στα Τέμπη διαπιστώσαμε τι σημαίνει κράτος που δεν επενδύει στην ασφάλεια, που αγνοεί προειδοποιήσεις, που μετρά ανθρώπινες ζωές ως «κόστος». Στις υποκλοπές είδαμε τη Δημοκρατία να παρακολουθείται, τη διαφάνεια να θάβεται και τη λογοδοσία να θεωρείται ενοχλητική πολυτέλεια. Στις απευθείας αναθέσεις παρακολουθούσαμε το δημόσιο χρήμα να μοιράζεται χωρίς έλεγχο, δίχως ανταγωνισμό, χωρίς σεβασμό στον φορολογούμενο. Στην ακρίβεια βλέπουμε καθημερινά την πολιτική επιλογή, να προστατεύονται, τα καρτέλ αντί για την κοινωνία, τα υπερκέρδη αντί για το εισόδημα.

Και κάθε φορά, το ίδιο άλλοθι. «Μην είστε αυστηροί, έτσι γινόταν πάντα, η Ελλάδα έχει διαχρονικές παθογένειες». Αυτή η φράση δεν περιγράφει την Ελλάδα. Περιγράφει την παραίτηση όσων κυβερνούν.

Η αλήθεια είναι απλή και ενοχλητική. Τίποτα δεν «γινόταν πάντα μ’ αυτόν τον τρόπο». Απλά όλα γίνονται επειδή κάποιοι το επιτρέπουν. Τα σκάνδαλα των τελευταίων ετών δεν είναι φυσικά φαινόμενα. Είναι πολιτικές επιλογές. Είναι αποτέλεσμα μιας διακυβέρνησης που αντιμετώπισε το κράτος ως λάφυρο, τη διαφάνεια ως εμπόδιο και τη Δικαιοσύνη ως ενόχληση.

Η συνεχής επίκληση της διαχρονικής παθογένειας, είναι η παραδοχή αποτυχίας της σημερινής κυβέρνησης. Αν πράγματι πιστεύουν ότι τίποτα δεν αλλάζει, τότε ομολογούν ότι δεν έχουν σχέδιο, βούληση και αξιακό πυρήνα. 

Η πολιτική, δεν είναι διαχείριση της μιζέριας. Είναι πράξη αλλαγής.

Στο ΠΑΣΟΚ λέμε κάτι διαφορετικό και το λέμε καθαρά. Τίποτα από αυτά δεν είναι αναπόφευκτο. Γι’ αυτό και έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις:

• Ισχυρή, ανεξάρτητη Αρχή Ανταγωνισμού με πραγματικές αρμοδιότητες για να σπάσουν τα καρτέλ.

• Θέσπιση κανόνων διαφάνειας και περιορισμός των απευθείας αναθέσεων.

• Θεσμικές εγγυήσεις για τη Δικαιοσύνη και την προστασία των προσωπικών δεδομένων.

• Επένδυση στην ασφάλεια των υποδομών, όχι στα επικοινωνιακά έργα.

• Στήριξη του εισοδήματος με έλεγχο της αγοράς, όχι με επιδόματα-ασπιρίνες.

Αυτές δεν είναι γενικές διακηρύξεις. Είναι πολιτικές επιλογές. Και η διαφορά μας είναι ακριβώς εδώ. Άλλοι μιλούν για παθογένειες, εμείς μιλάμε για λύσεις.

Η Ελλάδα έχει αποδείξει ότι μπορεί να αλλάξει όταν υπάρχει πολιτικό σχέδιο και κοινωνική συμμαχία. Το κοινωνικό κράτος, το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν ήταν αυτονόητα. Ήταν κατακτήσεις. Και κατακτήθηκαν όταν η χώρα είχε μια προοδευτική πυξίδα, όταν το ΠΑΣΟΚ τόλμησε να συγκρουστεί με το «έτσι γινόταν πάντα» και να το κάνει «έτσι θα γίνεται από εδώ και πέρα».

Σήμερα, η ανάγκη είναι ξανά η ίδια, αλλά οι συνθήκες πιο απαιτητικές. Θεσμοί που δοκιμάζονται, ανισότητες που βαθαίνουν, περιφέρεια που νιώθει ξεχασμένη, νέοι που αμφιβάλλουν αν αξίζει να μείνουν. 

Απέναντι σε όλα αυτά, δεν αρκεί η αγανάκτηση. Χρειάζεται πολιτική αλλαγή με περιεχόμενο, ισχυρούς θεσμούς, πραγματική λογοδοσία, κράτος που υπηρετεί τον πολίτη και όχι τους ημετέρους, ανάπτυξη που δεν αφήνει πίσω της κοινωνικά και γεωγραφικά κομμάτια της χώρας.

Το ΠΑΣΟΚ δεν υπόσχεται θαύματα. Δεν ισχυρίζεται ότι όλα έγιναν σωστά στο παρελθόν. Λέει όμως κάτι κρίσιμο. Η χώρα μπορεί να κυβερνηθεί αλλιώς. Υπόσχεται κάτι πιο δύσκολο και πιο τίμιο. Ρήξη με τις δικαιολογίες, σοβαρότητα στη διακυβέρνηση, κανόνες που ισχύουν για όλους. Υπόσχεται να ξανακάνει την πολιτική εργαλείο λύσεων και όχι μηχανισμό συγκάλυψης.

Ξέρω ότι πολλοί συμπολίτες μας νιώθουν κουρασμένοι. Νιώθουν ότι «όλοι ίδιοι είναι» και ότι η αποχή είναι μια μορφή διαμαρτυρίας. Δεν είναι. Η αποχή είναι το πιο βολικό δώρο σε όσους θέλουν τα πράγματα να μένουν όπως είναι. Τους αφήνει χώρο, τους απαλλάσσει από τον έλεγχο, τους επιβεβαιώνει.

Η πολιτική δεν αλλάζει όταν γυρίζουμε την πλάτη. Αλλάζει, όταν σηκωνόμαστε όρθιοι και απαιτούμε. Η χώρα δεν χρειάζεται άλλες εξηγήσεις για το γιατί δεν αλλάζει. Χρειάζεται μια καθαρή απόφαση να αλλάξει. Και αυτή η απόφαση είναι πολιτική. Χρειάζεται συμμετοχή, ευθύνη και πολιτική αλλαγή. Και αυτή η αλλαγή δεν θα έρθει από μόνη της. Θα έρθει μόνο αν την επιλέξουμε. Είναι η επιλογή να αφήσουμε πίσω το «έτσι γινόταν πάντα» και να χτίσουμε το «έτσι πρέπει να γίνεται».